Klimatyzacja w mieszkaniu chłodzi słabo, poprzednia ekipa „dolała czynnika" i pojechała. Ciśnienie na tarczy wygląda normalnie, a w układzie siedzi 300 g za dużo, bo nikt nie zważył tego, co weszło. Ilość czynnika wynika z tabliczki znamionowej i z długości rurociągu, poprawność sprawdzasz przegrzaniem i dochłodzeniem, a wagą pilnujesz jednego i drugiego. Przeładowany układ zjada więcej prądu i uderza sprężarkę cieczą - kończy się tak samo jak niedobór, tylko z drugiej strony.
Ile czynnika ma wejść
Na tabliczce jednostki zewnętrznej masz napełnienie fabryczne i długość rurociągu objętą tym napełnieniem - zwykle 5 albo 7,5 m. Powyżej tej długości dodajesz porcję na każdy metr instalacji, według wartości z dokumentacji techniczno-ruchowej. Ta wartość zależy od średnicy rury cieczowej i różni się między producentami, więc nie przenoś jej z jednego urządzenia na drugie.
- napełnienie fabryczne - z tabliczki znamionowej;
- długość objęta napełnieniem fabrycznym - z dokumentacji;
- dodatek na metr powyżej tej długości - z dokumentacji, podawany w gramach na metr;
- suma to masa docelowa, którą ważysz na wadze, a nie szacujesz po ciśnieniu.
Metoda ważona: podstawowy sposób
- ustaw butlę na wadze - SR47INT przyjmuje butle o podstawie do 33 cm i masie do 114 kg, a odczyt masz bezprzewodowo przy urządzeniu;
- wytaruj wagę przy zamkniętym zaworze butli;
- podepnij oprawę zaworową - w SM482VINT pompa próżniowa zostaje na osobnym porcie 3/8", więc napełniasz bez przekładania węży;
- przedmuchaj wąż czynnikiem, żeby usunąć z niego powietrze, albo odciągnij go razem z układem;
- napełniaj przez port cieczowy, przy wyłączonej sprężarce, aż ciśnienia się wyrównają;
- resztę wprowadź przez port ssawny, przy pracującej sprężarce, dozując cieczą przez wziernik albo krótkimi porcjami;
- zamknij zawór butli, odczytaj masę i zapisz różnicę.
Mieszaniny zeotropowe - R-410A, R-454B, R-407C, R-448A - pobierasz z butli wyłącznie w fazie ciekłej. Pobierając fazę gazową, zmieniasz skład mieszaniny i w butli, i w układzie: cięższe składniki zostają w butli, a układ dostaje czynnik o innych właściwościach niż ten, pod który go zaprojektowano.
Kontrola po napełnieniu
Po wprowadzeniu obliczonej masy uruchamiasz urządzenie na maksymalną wydajność i czekasz 10–15 minut. Dopiero potem odczytujesz przegrzanie i dochłodzenie. Z zestawem JL3KH6INT masz sześć sond naraz: ciśnienia po obu stronach, temperatury rur i parametry powietrza przed wymiennikiem oraz za nim - cały obraz układu bez przekładania przyrządów.
| Odczyt | Ocena | Korekta |
|---|---|---|
| dochłodzenie 5–8 K, przegrzanie 4–8 K | napełnienie prawidłowe | zapisujesz i kończysz |
| dochłodzenie poniżej 3 K | niedobór czynnika | sprawdź szczelność, dopiero potem uzupełniaj |
| dochłodzenie powyżej 12 K | przeładowanie | odzyskaj nadmiar do butli, nie upuszczaj |
| przegrzanie powyżej 15 K przy prawidłowym dochłodzeniu | ograniczenie przepływu | filtr, zawór rozprężny, zdławiona rura |
Do napełniania bierz węże z zaworami kulowymi przy końcówce: HR3C w wymiarze 1/4" albo HR3CM w 5/16" pod nowe przyłącza. Zawór odcina wąż, zanim go odkręcisz, więc jego zawartość zostaje w środku zamiast w powietrzu - przy R-454B po 800 zł za kilogram to nie jest drobiazg.
Napełnianie w niskiej temperaturze zewnętrznej
Zimą metoda kontrolna oparta na przegrzaniu i dochłodzeniu przestaje działać, bo układ nie osiąga warunków, dla których producent podał wartości odniesienia. Poniżej mniej więcej 15 °C na zewnątrz zostaje ci wyłącznie metoda ważona - i to jest jedyny powód, dla którego waga jest w tej robocie przyrządem podstawowym, a nie pomocniczym.
- przy montażu zimą napełniasz masą z obliczenia, a kontrolę parametrów przekładasz na pierwszy cieplejszy dzień;
- butla zimna oddaje czynnik wolno - postaw ją w ogrzewanym pomieszczeniu na godzinę przed pracą, nigdy nie podgrzewaj płomieniem;
- przy napełnianiu przez port cieczowy wyrównanie ciśnień trwa dłużej niż latem, nie przyspieszaj tego uruchamianiem sprężarki;
- zapisz w protokole, że kontrola parametrów nie została wykonana i dlaczego - to zabezpiecza i ciebie, i klienta.
Czego nie robić
- napełniania „do ciśnienia z tabeli" bez pomiaru temperatury - ciśnienie zależy od warunków pracy, nie od ilości czynnika;
- dolewania czynnika do układu, w którym nie znaleziono przyczyny ubytku; to jest karmienie wycieku, nie naprawa;
- napełniania fazą gazową mieszaniny zeotropowej;
- uzupełniania układu innym czynnikiem niż na tabliczce, nawet „zbliżonym";
- pomijania wpisu w karcie urządzenia - dodanie czynnika zawsze podlega ewidencji.
Pierwsze uruchomienie splita: kolejność zaworów
Napełnienie fabryczne siedzi w jednostce zewnętrznej, więc po próżni otwierasz najpierw zawór cieczowy, sprawdzasz szczelność złączy, a zawór gazowy otwierasz do końca dopiero potem. Otwarcie obu naraz przy nieszczelnym kielichu oznacza utratę całego napełnienia w kilkanaście sekund, a jednostki bez czynnika nie uruchomisz w tej samej wizycie.
Dokumentacja F-gazowa
Po napełnieniu uzupełniasz kartę urządzenia w Centralnym Rejestrze Operatorów: data, rodzaj czynnika, masa dodana, masa odzyskana, przyczyna uzupełnienia oraz dane technika z numerem certyfikatu. Przy urządzeniu powyżej 5 t ekwiwalentu CO2 wpisujesz też termin kolejnej kontroli szczelności. Wpis robisz od razu - protokół pisany po tygodniu z pamięci zawsze ma inne liczby niż waga na budowie.
