Anemometr elektroniczny z gorącym drutem
Złapiesz nawet wolny nawiew z kratki nad drzwiami - dolna granica pomiaru to 0,20 m/s. Rozdzielczość 0,01 m/s, temperatura z dokładnością ±0,5 °C.
Do czego to jest
Robisz protokół z nawiewu i chcesz mieć go z jednego przejścia: wsuwasz teleskopową sondę 96 cm w kanał i odczyt stoi od razu, bo gorący drut nie musi się rozkręcić jak wirnik anemometru skrzydełkowego. Wymiary przekroju kanału albo powierzchnię czynną kratki wprowadzasz raz, a miernik sam przelicza przepływ w m³/h, l/s albo CFM - nie mnożysz nic na kartce przy drabinie.
Prędkość mierzysz w zakresie 0,20–20,00 m/s z rozdzielczością 0,01 m/s i dokładnością ±(5 % odczytu + 1 cyfra), więc łapiesz też wolny nawiew z kratki nad drzwiami. Temperatura idzie od −20 °C do 60 °C z dokładnością ±0,5 °C w zakresie 0–45 °C. Tryb traversy prowadzi cię po punktach w kanale prostokątnym i okrągłym, a tryb zapisu punktowego liczy z nich średnią. Bateria 9 V starcza na około 20–35 h, miernik pracuje od −20 °C do 50 °C przy wilgotności poniżej 75 % RH i waży 340 g z baterią.
W walizce jedzie miernik z sondą i stożek stabilizujący; osobno kupisz stożek RCONE1, który przytrzymuje sondę w jednym punkcie kanału okrągłego. Czujnik gorącego drutu jest szklany i odsłonięty: po pomiarze zakładaj winylową osłonkę i wkładaj przyrząd do walizki.
Czujnik gorącego drutu, czyli termistor perełkowy w szklanej obudowie, pokazuje prędkość od razu po wsunięciu sondy, inaczej niż wirnik anemometru skrzydełkowego.
Dolna granica to 0,20 m/s przy rozdzielczości 0,01 m/s i dokładności ±(5 % odczytu + 1 cyfra).
Podajesz wymiary kanału raz, a wynik dostajesz w m³/h, l/s albo CFM; prędkość osobno w m/s, km/h, mph i fpm.
Tryb traversy podaje głębokości wprowadzenia sondy w kanale prostokątnym i okrągłym, a tryb punktowy uśrednia wszystkie zapisane punkty.
Teleskop 96 cm z podziałką i płaskimi krawędziami trzyma sondę prostopadle do przepływu w wyznaczonym punkcie.
